โรคที่ใคร ๆ ก็กลัว

HIV  เป็นโรคติดต่อร้ายแรงชนิดหนึ่ง  ที่ยังไม่มียารักษาให้หายขาดได้  เป็นเพียงการชะลอควบคุมอาการไม่ให้โรคร้ายแรงมากขึ้น  เราเรียกว่า  โรคเอดส์ ปัจจุบันในประเทศไทยเรา 

พบผู้ป่วยที่ติดเชื้อจำนวนมาก  มีทั้งผู้ป่วยที่ยอมเปิดเผยตัวเองเพื่อรับการรักษาและได้รับเงินช่วยเหลือจากทางรัฐบาล  แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่เลือกการปิดบังไม่เปิดเผย  แต่รักษาตัวเองด้วยเงินของตัวเอง ที่ผู้ป่วยเหล่านี้ปิดบังอาจมีหลายสาเหตุ  อาจจะเกิดจากความอับอาย  กลัวคนไม่ยอมรับ  กลัวคนรังเกียจไม่อยากคบด้วย  หรืออาจจะมีเหตุผลอื่นอีกมากมาย  ที่เราเองก็ไม่สามารถหยั่งรู้ถึงความรู้สึกของคนกลุ่มนี้ได้

เหมือนกับเรี่องราวที่ฉันรับรู้มา  เป็นเรื่องของเด็กผู้ชายคนหนึ่งเรียนอยู่ชั้นอนุบาล 3  อายุ  6 ปีได้ ในวันที่ฉันไปเลี้ยงอาหารเด็กนักเรียนที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในภาคอีสาน  แต่เรื่องราวที่ฉันรับรู้มา  ยิ่งหดหู่ในหัวใจ  กับเรื่องราวที่เกิดกับเด็กคนหนึ่ง  ฉันสังเกตว่ามีเด็กคนหนึ่งถือถาดอาหารมานั่งทาน  เดินผ่านเด็กคนไหน  ก็จะถูกมองด้วยสายตาแปลกๆและเมื่อเด็กถือถาดอาหารนั่งลง 

เด็กคนอื่นๆก็จะลุกเดินไปนั่งจุดใหม่  ทำไหมเด็กคนนี้จึงเป็นที่รังเกียจจากกลุ่มเพื่อนๆ  ทั้งที่เป็นเด็กเล็กๆ น่าจะไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย  แต่ลักษณะท่าทางของเด็กคนนั้นก็เป็นเด็กปกติ  ไม่ได้สกปรกหรือสะอาดเกินกว่าเด็กอนุบาลทั่วไป

ฉันก็ได้ทราบเรื่องราว  เหตุผลทั้งหมดที่เพื่อนๆปฏิบัติกับเด็กชายคนนั้น  พ่อแม่ของเด็กตายไปแล้ว  เด็กอาศัยอยู่กับป้าข้างบ้านของเด็กเองซึ่งไม่ใช่ญาติพี่น้อง  เพราะเด็กไม่เหลือใคร  พ่อแม่ของเด็กตายด้วยโรคเอดส์  ไปเมื่อปีที่แล้ว  ฉันเข้าใจทันทีที่เด็กถูกรังเกียจจากเพื่อน   พ่อกับแม่ติดเชื้อจากการเสพยาและใช้เข็มฉีดยาร่วมกัน

  เมื่อปีทีแล้วพ่อแม่เด็กป่วยเข้าโรงพยาบาล  และได้รู้ว่าติดเชื้อ  ก็ถูกรังเกียจจากคนในชุมชนนั้น  แต่ก็ไม่ได้ทั้งหมด  ที่พ่อแม่เสียชีวิตเร็วเพราะพ่อแม่ของเด็กไม่ได้เข้ารับการรักษาอย่างถูกวิธี  ไม่กินยาต่อเนื่องทำให้ทั้งสองติดเชื้อในกระแสเลือดจากไปอย่างรวดเร็วในเวลาต่อเนื่องกัน  ทำให้กรรมตกมาถึงเด็ก  เด็กน่าสงสารไม่เข้าใจถึงความสูญเสียพ่อแม่ไปตลอดกาล  และยังมาถูกเพื่อนๆในโรงเรียนรังเกียจ  ไม่อยากเล่นด้วย

  ทั้งที่ครูในโรงเรียนแจ้งอธิบายให้เด็กทุกๆคนทราบแล้วว่า  เด็กชายคนนั้นไม่ได้ติดเชื้อกับพ่อแม่  เพราะเด็กคลอดก่อนที่พ่อแม่จะติดเชื้อ  ทางโรงเรียนทำความเข้าใจกับผู้ปกครองนักเรียนคนอื่นๆด้วย  บางคนเข้าใจ  บางคนไม่เข้าใจ  ให้เหตุผลว่าเด็กคนนั้นอยู่ในกลุ่มเสี่ยง  เค้ารักลูกเค้าเกินกว่าที่จะให้ลูกเค้าเสี่ยง  นั่นคือเหตุผลของเค้า กรรมทุกอย่างกับมาตกอยู่ที่เด็ก  ได้แต่ภาวะนา  ให้น้องเติบโตอย่างเข้มแข็ง  ให้เวลาช่วยให้เรื่องร้ายๆลดลง

 

สนับสนุนโดย  ชุดตรวจ hiv

การมีบุตรของผู้ป่วยโรคเอดส์

การมีบุตรในผู้ป่วยโรคเอดส์

การมีครอบครัว และมีบุตรของผู้ป่วยโรคเอดส์ไม่น่ากลัวอีกต่อไปเพราะในสมัยนี้การแพทย์ได้มีการพัฒนาไปไกล เพราะได้มีการคิดค้นและได้ผลิตยาต้านโรคเอดส์ออกมาได้สำเร็จ และผู้ที่เป็นโรคนี้ยังสามารถใช้ชีวิตปกติทั่วไปได้ และยังช่วยให้มีชีวิตที่ยืนยาวกว่าแต่ก่อนนั้นด้วย

เมื่อการเป็นโรคเอดส์จะไม่เป็นที่ยอมรับของคนทั่วไป แต่เดียวนี้ผู้ป่วยสามารถกลับมาแข็งแรงและมีชีวิต

และมีครอบครัวพร้อมกับมีลูกได้เลย ปัญหาเก่าๆที่ไม่กล้าบอกใครนั้นหมดไป และการที่คู่สมรสที่ติดเชื้อด้วยกันทั้งคู่คิดอยากจะมีบุตร ก็ควรรีบมาปรึกษาแพทย์และถ้าได้รับยาต้านเชื้อก่อนการตั้งครรภ์บุตรของท่านในครรภ์ก็ไม่สามารถติดเชื้อโรคเอดส์แน่นอน ในกรณีมารู้ทีหลังจากการตั้งครรภ์ควรมาปรึกษาแพทย์และได้รับยาต้านเชื้อทันก็ไม่ทำให้เด็กติดเชื้อเช่นกัน

ผู้ป่วยโรคเอดส์ที่เหมาะกับการมีบุตร

ผู้ที่ติดเชื้อที่เหมาะจะมีบุตรได้นั้นต้องมีสุขภาพแข็งแรง และควรไปรับยาอย่างสม่ำเสมอและเคร่งครัด และมารดาที่กำลังตั้งท้องควรได้มีการฝากท้องแต่แรกของการตั้งท้องเพื่อจะได้รับยาเพื่อการรักษาได้ไว และควรฝากท้องกับหมออย่างใกล้ชิด และอัตราการติดเชื้อหลังแม่ได้รับยาอย่างต่อเนื่องแล้ว ได้ลดน้อยลงมากฉะนั้นการตั้งท้องในผู้ติดเชื้อจึงไม่น่ากลัวเลย

ที่จะติดถึงลูก และการตั้งท้องก็ไม่ได้มีผลกระทบกระเทือนของโรคเอดส์ที่จะทำให้โรคเอดส์นั้นรุนแรงขึ้น และผู้ป่วยโรคเอดส์ที่อยากมีลูกแล้ว มีปัญหาในการมีลูกยากแพทย์ก็สามารถช่วยทำเด็กหลิดแก้ว หรือทำกิ๊ฟให้ได้เช่นกัน

การดูแลมารดาตั้งครรภ์

บางคนไม่รู้ว่าตัวเองนั้นได้รับเชื้อเอดส์มาและได้ไปตรวจเจอตอนตั้งครรภ์แล้ว อย่างแรกเลยต้องทำใจให้สบาย อย่าเครียดเพราะตอนนี้ได้มียามารักษาในผู้ป่วยโรคเอดส์แล้ว และควรรับประทานอาหารให้ครบทั้ง5หมู่ และรับประทานพวกผักพวก ผลไม้ให้มาก หลีกเลี่ยงที่จะมีเพศสัมพันธ์ถ้าหากหลีกเลี่ยงไม่ได้ควรป้องกันด้วยการสวมถุงยางอนามัย และควรงดบริจาคเลือด และหลีกเลี่ยงการใช้เข็มฉีดยารวมกับผู้อื่น

การเป็นโรคเอดส์หรือเอชไอวีนั้น ไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอีกต่อไปเพราะได้มียาทำการรักษาให้ผู้ป่วยโรคเอดส์กลับมาใช้ชีวิตปกติได้ ด้วยต้องกินยาไปจนตลอดชีวิต แม้จะทำการรักษาได้ไม่ได้หายขาด แค่การได้รับยานั้นต่อเนื่องนั้นก็ช่วยให้เรามีชีวิตที่ยืนยาวขึ้น และก็ไม่ใช่โรคที่น่ารังเกลียดอีกต่อไป

 

ได้รับการสนับสนุนโดย  ชุดตรวจ hiv